2d-Beeldonderzoek (tweede periode)

Het vak 2d-beeldonderzoek startte meteen intensief, begeleid door Ellen Krutwagen (tevens onze mentor) werd van ons gevraagd of we een aantal dingen vlug uit ons hoofd konden tekenen. De associaties die wij bij dat bepaalde ding kregen moesten we dus zo snel mogelijk op papier zetten. Meteen erna werd besproken wat wij ervan vonden en hoe wij er over dachten.
De volgende opdracht was om je eigen kamer te tekenen, maar dan in het pikkedonker gehuld. al snel bleek dat deze opdracht diende als oefening om uit je eigen geheugen en verbeelding snel een beeld te vormen. Na een (veel te estethische) eerste poging was het tijd voor dezelfde opdracht, alleen nu werd ons geadviseerd om veel sneller en ruwer te werk te gaan. Details waar ik bij de eerste tekening veel te veel aandacht aan had besteed werden overboord gegooid en maakten plaats voor grotere vlakken en vormen, dat leverde uiteindelijk een heel interessant beeld op dat veel meer de suggestie wekte dat je jezelf in een pikdonkere kamer bevond.
Met diezelfde techniek in mijn achterhoofd ben ik aan mijn volgende tekening begonnen, een plek die je op weg naar huis altijd tegenkomt.

Hierna was het de beurt aan de hoofdopdracht van dit blok voor 2d-beeldonderzoek.
we moesten een bepaald deel van je lichaam kiezen wat niet zichtbaar was, en daar associaties aan koppelen. Ik koos voor de thorax (borstkas).

ik heb me toen verdiept in de vorm en de inhoud van de borstkas evenals de functie. Daarna ben ik veel te voorzichtig te werk gegaan, ik richtte me op kleine tekeningetjes en schetsjes en dat leverde weinig op. Toen adviseerde Ellen mij om grootser te werk te gaan, en daar heb ik dan ook gebruik van gemaakt. Ik heb verschillende werken gemaakt die in alle opzichten veel abstracter zijn dan wat ik in het begin maakte, ik heb zelfs met behulp van 3dimensionale werkjes mijn eigen voortgang voorspoedigd. Ik ben expres met zoveel mogelijk materialen aan de slag gegaan om zo een zo breed mogelijk beeld te krijgen van wat ik allemaal associeer met mijn onderwerp.

Mijn grootste probleem bij deze module was dat ik te snel afgeleid was, ik hield ervan om tussendoor een gezellig praatje te houden met mijn klasgenoten en dat heeft soms mijn proces wat gestagneerd.

Al met al ben ik best tevreden over het eindresultaat, al was ik zeker tot meer in staat geweest.





Wat ik heb geleerd:

- Associeren is een belangrijk onderdeel van het maken van een beeld omdat associaties zoiezo persoonlijk zijn
- Nieuwe tekentechnieken